| Marlou en Bernard alwéér terug in Nederland! |
| April 2009 | |
  |
|
De volgenden die de kleine Iker kwamen bewonderen waren Sanne en Jesse. We hebben natuurlijk lekker op het terras bij de Coyote gezeten, we hebben twee nieuwe ezelsveulentjes bewonderd, en Jesse heeft zelfs een ezel bereden. We zijn wezen kijken in Estac, want het begon er nu toch wel heel erg op te lijken dat dat ons nieuwe plekje zou worden, en ze hebben Sort verkend, waarbij Iker bij de bakker zelfs herkend werd.
Alle stukken land van onze vrienden waren al bijna kaal gegeten, een grote rol hooi kost vijftig euro, en dan weten onze langorige vrienden er ook nog eens de helft van op de grond te werken, op zoek naar het lekkerste strootje wat natuurlijk altijd achteraan en onderin zit. Als het hooi eenmaal op de grond ligt plassen en poepen ze erop, en zo gaat er per rol al snel vijftien euro verloren. Daarom was het goed nieuws dat vrienden van Josep en Jesus graag wilden dat onze jongens een terrein van hun schoon kwamen eten. Een nadeel was wel dat het een dik half uur rijden van Sort was, maar het was een groot terrein, en daar konden ze hun buikje lekker rond eten. Dus op een zondagochtend togen we met een hele ploeg op pad om het terrein af te zetten. Een iemand ging voorop met de bosmaaier om een pad schoon te maken, de volgende sloeg om de paar meter ijzeren palen in de grond met isolatoren, of schroefde waar mogelijk een isolator in een boom. De laatsten spanden de ijzerdraad op. Als laatste kon de elektrische herder geplaatst worden, zo noemen ze hier het schrikdraad apparaat, en na een flinke dag werken was alles klaar voor de vierbenige grasmaaiers, en konden ze verhuisd worden.
Nadat Ikeren wij heel veel bezoek vanuit Nederland hadden gehad, was het tijd om hem (in) Nederland te showen. Na zo'n 8 weken mogen baby's reizen dus planden we onze reis rond Koninginnedag, altijd leuk.
Het Nederlands paspoort van Iker was
ons inmiddels toegestuurd, dus bepakt en bezakt konden we naar
Girona. Zoals altijd vertrok het vliegtuig om 7.00 's ochtends en
hebben we op het parkeerterrein van het vliegveld in de auto
geslapen, althans, Bernard en Iker hebben lekker geslapen, ik was
de hele nacht bang dat ik op Iker zou belanden. Uit economische overwegingen boeken
wij nooit priority boarding zoals dat heet, maar de Spaanse
grondstewardess vond Iker in de draagzak er zo schattig uitzien dat
we als eerste aan boord mochten, jippie. Ik voelde me eerst een
beetje schuldig, maar een mevrouw in de rij zei: ”lekker van
genieten”, en dat deden we dus maar.
Je maakt dan natuurlijk zorgen over de
oortjes tijdens het stijgen en landen, maar de kleine vent heeft
gewoon heerlijk geslapen, af en toe gedronken en kreeg ook nog een
schone luier in het vliegtuig.
In Eindhoven aangekomen konden eindelijk de nichtjes onze Iker bewonderen en vasthouden. Ook hielpen ze graag mee de luier te verschonen, de stank viel best wel mee vond Jette.
Na Eindhoven stond uiteraard Utrecht op het programma. Om honderdduizend losse bezoekjes te voorkomen, hadden we een groot baby-feest georganiseerd. Dat bleek een groot succes. Er kwamen gedurende de hele zondag wel 60 mensen langs om de kleine Iker te bewonderen en ons te overladen met cadeautjes. Met koffie of thee, beschuit met muisjes en taart werden allerlei gesprekken gevoerd en vertelden wij van onze toekomstige verhuisplannen. 's Avonds werd er lekker chinees gegeten.
Met koninginnenacht zijn Bernard en ik voor het eerst met z'n tweeën op stap geweest en bleef Iker bij zijn oma. Het was erg leuk om lekker in Utrecht te banjeren en we konden het natuurlijk niet laten om op de vrijmarkt van allerlei leuks voor onze zoon te kopen, maar ook een chocolade-fontein voor een knaak. Op Koninginnedag mocht Iker ook mee om van de feestelijkheden te genieten.
Ik kreeg een spoedcursus baby-op-de-rug dragen en Iker ging ook mee op de fiets. We gingen langs bij Opa, want er moest ook nog gewerkt worden.
We hebben bij Maud met een aantal oud-HOD collega's heerlijk asperges gegeten, er kwamen nog mensen langs in Utrecht, en ook in Eindhoven zagen we nog een hele bubs mensen.
Moe maar zeer voldaan vlogen we terug naar Spanje en reden op ons gemakje de bergen weer in.
En de rest van de maand genoten we natuurlijk van de kleine man. Hij ging steeds meer om zich heen kijken, vond het erg leuk om boekjes te kijken, vooral van Dick Bruna, en groeide als kool. Hier nog een paar leuke foto's.
